مصحف اول سوره برائت در ميان مئين گذاشته شده بود و سوره انفال نيز در ميان مثانى جاى داشت و در مصحف امام سوره انفال و برائت را يك جا درميان سوره اعراف و سوره يونس ثبت كردند . ط - اهتمام مسلمين در امر قرآن مجيد چنان كه پيشتر اشاره شد در زمان جمع‌آورى قرآن براى بار اول و بار دوم سور و آيات قرآنى در دست عامه مسلمانان بود و براى نگهدارى آنچه داشتند كمال جديت به خرج مىدادند علاوه بر آن گروه زيادى از صحابه و تابعين قارى قرآن كه كارى جز آن نداشتند و جمع‌آورى قرآن در يك مصحف جلو چشم همه انجام مىگرفت و همگان ، مصحفى را كه آماده نموده در دسترسشان گذاشتند پذيرفتند و نسخه‌هايى از آن برداشتند و رد و اعتراض نكردند . و حتى در جمع عثمانى ( جمع دوم ) مىخواستند آيه كريمه « وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ » ( توبه ، آيه 34 ) را در مصحف بدون واو ثبت كنند مانع شدند و ابىبن كعب « 1 » صحابى در مقام تهديد سوگند ياد كرد كه اگر واو را اسقاط كنند شمشير كشيده با ايشان خواهد جنگيد و بالأخره واو را ثبت كردند . خليفهء دوم « 2 » در زمان خلافت خود روزى جمله « والذين اتبعوهم باحسان » را در آيه « وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ » ( توبه ، آيه 100 ) بدون واو عطف خواند با وى به مقام مخاصمه برآمدند تا بالأخره خليفه را وادار كردند كه با واو بخواند . على عليه السلام با اين كه خودش پيش از آن قرآن مجيد را به ترتيب نزول جمع‌آورى كرده

--> ( 1 ) . الدر المنثور ، جزء 3 ، ص 232 ( 2 ) . همان ، ج 3 ، ص 369